„Życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji, ponieważ wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego” – tymi słowami zaczerpniętymi z nauczania św. Jana Pawła II rozpoczął swoją homilię ks. Andrzej Sołopa SChr.

7 sierpnia przewodniczył on Mszy św., podczas której w powiększonej wspólnocie sióstr, które przyjechały na Dzień Wspólnoty, świętowaliśmy złoty jubileusz życia zakonnego s. Renaty Baran MChR.

Podczas kazania ks. Andrzej podkreślał dalej piękno wybrania do służby w Kościele, ale przy tym jej wymagający charakter. Jubileusz 50 lat życia s. Renaty w naszym Zgromadzeniu był właśnie okazją, by podziękować Bogu za łaskę wybrania, życia i owocnego trwania na różnych ścieżkach posługiwania, które Pan wyznaczał Jubilatce. Jednocześnie była to również okazja, by podziękować s. Renacie za jej wierną służbę Bogu, Kościołowi i Zgromadzeniu z miłością, bowiem „tylko miłość wypływająca z głębokiej wiary i z autentycznej relacji z Bogiem jest receptą na szczęśliwe życie tu na ziemi i przepustką do życia wiecznego” – jak mówił ks. Andrzej.

Matka Ewa w refektarzu także dziękowała s. Renacie za wszystko, czym obdarowała Zgromadzenie i jak uczestniczyła w jego budowaniu przez minione 50 lat: „że wiernie mówiła tak, szła za Chrystusem, że się nie bała trudności i służyła na różnych etapach życia, wierząc, że Pan tak chciał”. W sposób szczególny dziękowała jej za długoletnią służbę naszym starszym siostrom. Nawiązując do słów, które przed laty na zakończenie roku mówił do nas Ojciec Założyciel, Matka życzyła Jubilatce „wielkiej ufności, że wszystko, co jeszcze przed Siostrą – a jest przed nią wszystko, co najlepsze – że wszystko było już przewidziane w Męce Chrystusa, że łaski, które na dany moment są potrzebne, już są wysłużone”. Matka życzyła s. Renacie dalszej służby Chrystusowi, Zgromadzeniu i ludziom z charakterystyczną dla niej energią i pasją.

Siostra Renata Baran MChR przyszła do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek w 1971 r. W sierpniu następnego roku rozpoczęła oficjalnie życie zakonne wstępując do nowicjatu. Pełniła wiele posług: była m.in. sekretarką generalną, mistrzynią postulatu i nowicjatu, katechetką, zakrystianką, przełożoną w lokalnych wspólnotach. Posługiwała w domu głównym w Poznaniu, w Suchym Lesie, Szczecinie, we Władysławowie. Od 20 lat mieszka i pracuje w Ostrowie Wlkp. Pełni tam funkcję przełożonej wspólnoty, którą w większości tworzą siostry starsze, potrzebujące opieki. 

Zdjęcia