Rocznica

Człowiek, z którego nasze zgromadzenia zakonne mogą być bardzo dumne

Tak o Ojcu Ignacym wyraził się ks. Bernard Kołodziej, który wygłosił homilię podczas Mszy św. w Morasku 16 stycznia 2024 r. W przeddzień 40. rocznicy odejścia do Pana o. Ignacego Posadzego modliliśmy się w kaplicy domu głównego razem z naszymi braćmi Chrystusowcami oraz rodziną Czcigodnego Sługi Bożego o jego rychłą beatyfikację.

Naszą modlitwę rozpoczęliśmy Nieszporami, następnie uczestniczyliśmy we Mszy św. koncelebrowanej i odmówiliśmy modlitwę kolejnego dnia Nowenny o potrzebne łaski za wstawiennictwem ks. Ignacego. Eucharystii przewodniczył generał Towarzystwa Chrystusowego ks. Krzysztof Olejnik SChr. We wstępie zwrócił m.in. uwagę na postawę Ojca, który swoim życiem pociągał innych do poświęcenia swojego życia dla dobra polskich emigrantów: „Pragnienie i wrażliwość, którą Bóg wszczepił w jego serce rozwinął z pomocą łaski Bożej. Jako przełożony był tym, który przykładem życia, ale przede wszystkim wielką miłością do Boga i do Polaków rozproszonych po całym świecie, przekonywał i umacniał wiarę w tych, którzy pragnęli podjąć wyzwania charyzmatu i nieść Polakom poza granicami Ojczyzny Polskę i Ewangelię.”

Homilię podczas Mszy św. wygłosił ks. Bernard Kołodziej SChr. W swoim słowie poruszył zarówno historyczne fakty związane z początkami Towarzystwa Chrystusowego i Zgromadzenia Sióstr Misjonarek, jak i przedstawił charyzmatyczne cechy osobowości Ojca: jego wrażliwość na każdego człowieka, pragnienie dotarcia do wszystkich Polaków, opuszczonych na niwie duszpasterskiej oraz gorliwość w kształtowaniu kolejnych pokoleń Chrystusowców. Opisując sylwetkę Ojca ks. Kołodziej mówił m.in: „Do niego zwracali się z głębokim szacunkiem ludzie, którzy go nie znali. Nie tworzył dystansu, był bardzo bliski. (…) Człowiek, z którego naprawdę nasze zgromadzenia zakonne mogą być bardzo dumne. Kardynał Hlond widział w nim wielkiego człowieka, którego powołał i który doskonale realizował jego myśl.” Pod koniec homilii ks. Profesor przytoczył jeszcze trzy szlaki rozwoju, jakie o. Ignacy wytyczył kolejnym pokoleniom księży i sióstr, a były nimi: absolutne zaufanie Bożej Opatrzności i ewangeliczny optymizm, kariera Chrystusowca i Siostry Misjonarki, którą jest krzyż i cierpienie, oraz otoczenie wychodźców najpełniejszą i najlepszą opieką religijną i tym wszystkim, czego potrzebują.

Uwieńczeniem radosnej uroczystości była przedstawiona przez siostry nowicjuszki i postulantkę sztuka zatytułowana „Piąta Ewangelia”, opowiadająca o podróży ojca Ignacego do Ziemi Świętej w 1927 r. Przedstawienie łączyło wiele głębokich przemyśleń Ojca spisanych podczas jego wymarzonej podróży do ojczyzny Jezusa z elementami humorystycznymi dodanymi przez scenarzystkę s. Małgorzatę Żołądek MChR.

Dziękujemy serdecznie wszystkim gościom za udział w naszej uroczystości. 17 stycznia odpowiemy na zaproszenie Księży Chrystusowców i udamy się do domu głównego Towarzystwa Chrystusowego, by kontynuować nasze świętowanie.

Zdjęcia

Możliwość komentowania została wyłączona.