„Najważniejsza rzecz, gdybyście pytały się o definicję świętości, to jest ufne, radosne, pełnienie woli Bożej, najświętszej woli Bożej.” - Słowa, które o. Ignacy Posadzy kierował do swoich duchowych córek w jednej z konferencji 1980 r., w pełni sam realizował życiem całkowicie oddanym Bogu i polskim emigrantom.

Za Osobę Założyciela Sióstr Misjonarek i Współzałożyciela Towarzystwa Chrystusowego dziękowaliśmy 17 stycznia w 39. rocznicę jego odejścia do Pana. Dziękczynienie w seminarium Księży Chrystusowców było w tym roku tym radośniejsze, że poprzez ogłoszenie Dekretu o heroiczności cnót Ojca został formalnie zakończony jego proces beatyfikacyjny. Na uroczystej Eucharystii oprócz Księży i Braci – Gospodarzy miejsca – zgromadziła się Rodzina Czcigodnego Sługi Bożego oraz Siostry Misjonarki z M. Ewą Kaczmarek.

Mszy Świętej przewodniczył ks. Krzysztof Olejnik, przełożony generalny, a homilię wygłosił ks. Bogusław Kozioł, postulator procesu beatyfikacyjnego. W jej treści ks. Bogusław odczytał za pozwoleniem Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych polskie tłumaczenie Dekretu, na który składa się m.in. życiorys Sługi Bożego oraz jego duchowy portret. Wyłania się z niego rys człowieka „poszukującego nieustannie chwały Bożej, apostoła polskich emigrantów, człowieka pokory, posłuszeństwa i zaufania Bogu i Jego opatrzności, człowieka wiary, kontemplacji i apostolstwa, człowieka pełnego miłości do Boga i do drugiego człowieka, zwłaszcza polskiego wychodźcy, po prostu człowieka Bożego”, jak świadczyły liczne świadectwa zebrane po jego śmierci w czasie całego procesu.

Po liturgii w kaplicy głównej zeszliśmy do małej kaplicy seminarium, by przy grobie Ojca odmówić modlitwę w intencji jego beatyfikacji i zakończyć nowennę za jego wstawiennictwem. Na zakończenie zostałyśmy zaproszone na świętowanie do refektarza.

Zdjęcia (Seminarium Duchowne TChr)