Autorstwo modlitwy Duszo Chrystusowa tradycyjnie przypisuje się św. Ignacemu Loyoli, choć w rzeczywistości jest ona znacznie starsza. Prawdopodobnie pochodzi z początku XIV wieku. Najwcześniejszy zapis tekstu pochodzi z 1370 roku.
Treść tej modlitwy odwołuje się do samej istoty chrześcijaństwa, źródła i celu wszelkiego stworzenia, do sensu istnienia człowieka, czyli do Miłości Wiekuistej, do Serca Boga – objawionego w Jezusie Chrystusie.
Żyjący w XX w. ks. Bronisław Mokrzycki, jezuita, podarował wierzącym pogłębione rozważanie poszczególnych wezwań modlitwy Duszo Chrystusowa, które ukazały się drukiem w 2010 roku.
Właśnie ta Publikacja stała się inspiracją dla Wieczoru Pieśni i Medytacji Wielkopostnych, który przeżyliśmy 25 lutego, w drugą niedzielę tegorocznego Wielkiego Postu, w kościele ND de la Chapelle w Brukseli.
W przygotowanie wieczoru modlitwy czynnie włączyli się świeccy lektorzy Grupy Liturgicznej, Schola Chapelle, wykonująca pieśni wielkopostne oraz nasza siostrzana wspólnota.
Razem z licznie zgromadzonymi parafianami, doceniliśmy ten dodatkowy czas poświęcony na wielkopostne zatrzymanie się przy tajemnicy bóstwa i człowieczeństwa Jezusa.
Gdy zapatrzysz się w Jego mękę
i zasłuchasz w bicie Jego zbolałego Serca,
to powoli coś z tego Serca
przeniknie do twojego,
bo Jezus zawsze promieniuje miłością,
a jej promienie przenikają ciebie.
Jezus Chrystus Paschalny jest taki,
że każda myśli o Nim,
każde słowo o Nim,
każdy zwrot ku Niemu,
każde przyjście do Niego,
umacnia, staje się pokrzepieniem.
On taki jest!
To pokrzepienie przychodzi najpierw od wewnątrz.
Zewnętrznie możesz nadala pozostać cierpiącym,
wiszącym na krzyżu swojej codzienności.
A jednak w twoim sercu
może płonąć ogień, święty zapał.
I to się liczy, to jest zwycięskie!
(fragment medytacji, ks. B. Mokrzycki, Duszo Chrystusowa. Modlitwa, WAM 2010)
s. Karolina Zawiślak MChR