Zakonczeniem

Zakończenie X Kapituły Generalnej Zgromadzenia Sióstr Misjonarek

2 maja 2026 r., w uroczystość NMP Królowej Polski, M. Katarzyna Zaremba MChR dokonała zakończenia X Kapituły Generalnej Zgromadzenia Sióstr Misjonarek. Uwieńczeniem dwutygodniowego spotkania Sióstr Delegatek była Eucharystia, której przewodniczył ks. abp Stanisław Gądecki.

Podczas liturgii dziękowaliśmy Jezusowi za duchowe owoce Kapituły, wybór Matki Katarzyny i jej Rady oraz za światło Ducha Świętego, które towarzyszyło nam codziennie w rozeznawaniu drogi w rozwoju duchowym i misyjnym naszej wspólnoty. Ważną częścią intencji Eucharystii była też modlitwa za powierzonych nam Polaków na emigracji, dla których modliłyśmy się o łaskę życia w coraz większym zjednoczeniu z Bogiem.

Wydarzeniu towarzyszyła bardzo blisko Patronka dnia, Najświętsza Maryja Panna Królowa Polski, i to właśnie Jej ks. arcybiskup poświęcił wiele miejsca w swojej homilii. Podkreślił przede wszystkim macierzyństwo Maryi, które otrzymaliśmy w darze od umierającego na krzyżu Jezusa: „Najpierw Jezus zwraca się do swojej Matki, a następnie do ucznia. Obydwie wypowiedzi pokazują, że Jezus stworzył między tymi dwoma osobami najściślejszą więź. Tę więź wyrażają odpowiadające sobie określenia – syn Twój i Matka Twoja. W ten sposób testamentalną wolą ukrzyżowanego Pana, Jego Matka staje się Matką umiłowanego ucznia, a On Jej synem. Skoro zaś obydwie osoby mają wybór reprezentatywny, dlatego Maryja staje się Matką wszystkich uczniów Jezusa, a oni otrzymują w niej swoją Matkę.”

Stając się Matką całego Kościoła, Maryja roztacza swą macierzyńską miłość na wszystkich, którzy chcą złączyć swe życie Chrystusem. Naszą odpowiedzią jest przyjęcie Jej z synowską miłością do siebie, co – jak wyraził homileta – nie tyle oznacza „do konkretnego budynku, co raczej do domowej intymności, którą nazwalibyśmy ogniskiem domowym, intymnością rodzinną.”

Opisując miłość, jaką pragniemy osiągnąć w życiu chrześcijan, abp Stanisław sięgnął do charakterystyki podanej przez Tomasza à Kempis w dziele „O naśladowaniu Chrystusa”. I takiej właśnie miłości życzył siostrom, zwłaszcza tym wybranym do Zarządu, nasz Gość: „Drogie Siostry, wielka to rzecz – miłość, wielkie dobro, ona czyni lekkim to, co ciężkie. I spokojnie znosi wszystkie niepokoje, bo dźwiga ciężar bez ciężaru. To miłość Chrystusa czyni was wiernymi Chrystusowi, Kościołowi i waszemu zgromadzeniu. Niech żadna próba nie oderwie was od Jego miłości.”

Za dar Kapituły Generalnej Królowi wieków Nieśmiertelnemu, Niewidzialnemu, Jedynemu Bogu niechaj będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.

 

Możliwość komentowania została wyłączona.